Cedolare secca: de Italiaanse vlaktaks op huur

De cedolare secca is een optionele vlaktaks op huur uit woonruimte. Kiest u ervoor, dan vervangt één vast tarief de progressieve inkomstenbelasting (IRPEF), de opcentiemen van regio en gemeente, de registratiebelasting en het zegelrecht op het contract. Voor buitenlandse eigenaren is dat meestal zowel goedkoper als eenvoudiger.

De drie tarieven

Let op de laatste: sinds 2024 blijft de eerste kortetermijnwoning op 21%, maar de tweede tot en met de vierde vallen onder 26%. Vanaf de vijfde woning bent u volgens de Italiaanse wet ondernemer en gelden andere regels — op dat punt hoort u een gesprek te voeren vóór het seizoen begint, niet erna.

Wat u ervoor opgeeft

De vlaktaks wordt geheven over de bruto huur: geen kostenaftrek, geen forfaitaire korting van 5%, geen aftrek van rente of onderhoud. Daarnaast mag u tijdens de looptijd van de keuze de huur niet indexeren. Voor de meeste niet-ingezetenen weegt dat niet op tegen het verschil met de progressieve schijven, die in Italië al bij €28.000 naar 35% gaan.

Hoe de keuze wordt uitgeoefend

Bij langlopende contracten wordt de keuze gemaakt bij de registratie van het contract (formulier RLI) of bij een latere jaartermijn, en moet de huurder er per aangetekende brief over worden geïnformeerd. Bij korte verhuur oefent u de keuze uit in de aangifte zelf. Een vergeten of te laat uitgeoefende keuze is de duurste administratieve fout in deze regeling: dan valt u terug op IRPEF plus registratiebelasting.

Wanneer de gewone heffing wint

Bij een laag huurniveau in combinatie met aanzienlijke aftrekbare kosten, of wanneer u in Italië andere inkomsten of aftrekposten heeft, kan de gewone heffing gunstiger uitvallen. Wij maken de vergelijking op uw eigen cijfers voordat de keuze definitief wordt — bij het abonnement hoort die berekening er standaard bij.