IMU: de belasting waarvoor niemand een aanslag stuurt

De IMU (Imposta Municipale Unica) is de gemeentelijke belasting op vastgoedbezit. Voor een buitenlandse eigenaar is een Italiaans vakantiehuis per definitie een tweede woning — de IMU is dus elk jaar verschuldigd, in twee termijnen, of u nu verhuurt of niet.

De valkuil: Italië stuurt geen aanslag

Anders dan de Nederlandse OZB wordt de IMU niet bij aanslag opgelegd. De gemeente stuurt geen rekening; de eigenaar moet weten dat de heffing bestaat, zelf rekenen en betalen vóór 16 juni (voorschot) en 16 december (saldo). Daarom horen veel buitenlandse eigenaren pas van de IMU als er jaren later een navordering met boete en rente op de mat valt.

Zo wordt gerekend

De basis is de rendita catastale — het kadastraal inkomen uit uw akte of uit een visura catastale:

Voorbeeld: een rendita van €900 geeft een belastbare waarde van €151.200; bij het gangbare tarief van 1,06% is dat ongeveer €1.600 IMU per jaar. Elke gemeente stelt haar eigen tarief vast, en voor geregistreerde concordato-contracten verlaagt de nationale wet de IMU met 25%.

Betalen vanuit het buitenland

De IMU wordt betaald met een F24-formulier met de codes van de gemeente. Zonder Italiaanse bankrekening is een overboeking volgens bijzondere regels mogelijk, maar de route via F24 en een Italiaanse intermediair is schoner en laat het bewijs na dat u wilt hebben. Ons abonnement omvat de berekening, de controle van het actuele gemeentebesluit en betaalklare F24-formulieren vóór beide deadlines — tarieven veranderen vaker dan eigenaren denken.

Achterstand: te herstellen, en vroeg goedkoper

Niet-betaalde jaren kunt u vrijwillig inhalen via het ravvedimento operoso, met sterk verlaagde boetes, zolang de gemeente nog niets heeft vastgesteld. Vijf stille jaren die u zelf opruimt kosten een fractie van dezelfde jaren in een invorderingsbesluit.